အတြင္းေအာင္ျခင္း

တေလာကသူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္အိမ္သြားလည္ျဖစ္တယ္။ဘ၀မွာရည္မွန္းခ်က္ေတြနဲ့လက္ေတြ့ဘ၀ကြာ
ျခားေနတာကိုအားမရျဖစ္ျပီးစိတ္က်ေနတယ္။သူဘာလိုေနတယ္ဆိုတာကို ကိုယ္ကသိတယ္။(လူတကာလို
ကိုယ့္မ်က္ေခ်းကိုယ္မျမင္) ဆိုသလိုပဲ သူဘာလိုေနတယ္ဆိုတာကို ကိုယ္ကသိတယ္ ။ဒါေပမဲ့အားနာျပီး
သူ့့ကိုမေျပာျဖစ္ခဲ့ဘူး။အမွန္ကလက္ေတြ့ေသးေသးေလးေတြကမစပဲ( မစနိုင္ပဲျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္) အိပ္မက္
ေတြကသိပ္ျကီးေနတယ္။အဲဒါေတြသူကိုဖိစီးေနတယ္။ဘ၀မွာေနမေပ်ာ္ဘူးျဖစ္ေနတယ္။
ေနာက္တစ္ေယာက္ကဦးေလးအရြယ္ဘျကီးအရြယ္ပါ။ အရင္တုန္းကအိမ္လာလည္ရင္သူမ်ားေျပာခြင့္မရ
ေအာင္စကားမ်ားျပီးေရာက္တက္ရာရာေျပာတတ္သူပါ။သူကတကယ့္ပညာတတ္ဆိုေတာ့သူေျပာတဲ့စကားေတြ
ထဲမွာပညာရတာေတြအမ်ားျကီးပါ။ဒါေပမဲ့ဘာေတြေျပာေနမွန္းမသိတာေတြလည္းပါပါတယ္။တစ္ေန့လံုးနား
ေထာင္မယ္ဆိုတစ္ေန့လံုးေျပာမယ့္လူစားမ်ိဳး။
ေနာက္ဆံုးအေခါက္အိမ္လာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေျပာင္းလဲသြားတယ္။စကားေျပာေတာ့ေျပာတယ္ အရင္လို
ေရာက္တတ္ရာရာအမ်ားျကီးမေျပာေတာ့ဘူး။ရုပ္ရည္ကလည္ေတာ္ေတာ္ျကည္သြားတယ္။
ေမးစမ္းျကည့္ေတာ့တရားစခန္းနွစ္ေခါက္၀င္ထားတယ္ဆိုပဲ။သူကအိမ္မွာတစ္ေယာက္တည္းေနေတာ့
အိမ္မွာလည္းတစ္ေန့တစ္နာရီထိုင္တယ္ဆိုပဲ။အဘိုးျကီးေတာ္ေတာ္ထူးျခားလာတာကေတာ့က်ိန္းေသတယ္။
ေနာက္တစ္ခုက ကိုယ့္အေျကာင္း။ မညာပါဘူး။ကိုယ့္ဘ၀ေလးမွာလည္းထိရွခ်က္ေတြ။ အထီးက်န္မွဳေတြမ်ားလြန္းေတာ့စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာထိခိုက္မွဳေတြရိွပါတယ္။အဘိုးျကီးကိုျကည့္ျပီးသေဘာက်ျပီး
ကိုယ္တိုင္စမ္းလုပ္ျကည့္ဘို့ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ဘာမွမခက္ပါဘူး။ တစ္ခန္းလံုးမီးမွိတ္။ေစာင္ေလးခင္းျပီး
၀င္ေလထြက္ေလမွတ္တာပါပဲ။နာရီ၀က္အျကာမွာေျခေထာက္ကမခံနိုင္ေလာက္ေအာင္ထံုျကဥ္လာလို့
ျဖဳတ္လိုက္တယ္။မနက္ေစာေစာနာရီ၀က္ေလာက္ျပန္ထိုင္တယ္။နွစ္ရက္္ေလာက္ထိုင္အျပီးမွာသိသိသာသာ
ေအးခ်မ္းလာတာကိုသတိျပဳမိတယ္။ဘ၀မွာေနရတာပီျပင္လာသလိုခံစားမိတယ္။
နားလည္သြားတာကလူတစ္ေယာက္ဟာဘာသာေရးအတြက္မဟုတ္ေတာင္မွစိတ္ဖိစီးမွဳေျပေျပာက္ေရး
အတြက္တရားထိုင္သင့္ေျကာင္းပဲ။ေသြးလွည့္ပတ္မွဳေတြေကာင္းလာတာကိုယ့္ဘာသာသိတယ္။
 သူငယ္ခ်င္းအခ်ိဳ့ကိုဒီအေျကာင္းေျပာျပေတာ့သူတို့စိတ္မ၀င္စားျကဘူး။တခ်ိဳ့ကလူဆန္ဆန္ပဲေနမယ္
ေျပာတယ္။ဘာတတ္နိုင္မလည္းလူဆိုတာ ကိုယ္ေဖာ္တဲ့ေဆးကိုယ္ပဲအဓိကစားေနရတာမဟုတ္လား။